Oferta pomocy psychologicznej
Oferta edukacyjna
Program „Ułatwiamy życie z nadpobudliwością” |
|
W ramach programu „UŁATWIAMY ŻYCIE Z NADPOBUDLIWOŚCIĄ” dzieci z ADHD objęte są bezpłatną pomocą, świadczoną przez praktykantów (studentów przeszkolonych w zakresie pracy z dzieckiem z ADHD). Program działa od 2003 roku. Twórcami programu są dr Barbara Arska-Karyłowska, prof. Barbara Weigl oraz mgr Ewa Kowszewicz. Realizacją programu zajmuje się dr Barbara Arska-Karyłowska i mgr Izabela Śliwińska. Celem programu jest umożliwienie dzieciom z objawami ADHD lepszego funkcjonowania w szkole, w domu oraz w środowisku rówieśniczym. Na podstawie informacji zebranych od dziecka, rodziców, nauczycieli, student (pod opieką superwizora) przygotowuje indywidualny plan oddziaływań i realizuje go w ciągu jednego semestru akademickiego, w czasie indywidualnej pracy z dzieckiem w domu lub szkole (dwa razy w tygodniu po 2 godziny zegarowe). Zadaniem praktykanta jest pomóc dziecku w przezwyciężaniu trudności, określonych przez samo dziecko i jego rodziców/opiekunów. Pomoc praktykanta może uzyskać dziecko, które ma zdiagnozowany Zespół Nadpobudliwości Psychoruchowej z Deficytem Uwagi (ADHD) i zostało zgłoszone do programu przez rodziców/opiekunów prawnych zgodnie z kryteriami przyjęcia dziecka do programu O przydzieleniu dziecku praktykanta w danym semestrze decyduje kolejność na liście oczkujących.
Kryteria przyjęcia dziecka do programu
Aby dziecko mogło wziąć udział w programie i uzyskać pomoc praktykanta, rodzic/opiekun dziecka jest zobowiązany:
 Najczęściej zadawane pytania
Czy praktykant będzie odrabiał z dzieckiem lekcje?
Jeśli dziecko ma trudności w odrabianiu lekcji, praktykant będzie starał się poznać przyczyny tych trudności i pomóc dziecku przezwyciężyć problem. Jednak głównym celem praktykanta będzie nauczenie dziecka samodzielnego skupienia się na odrabianiu lekcji, kończeniu ich lub wykonywaniu w krótszym czasie, a nie pomoc w napisaniu konkretnego wypracowania czy rozwiązaniu konkretnego zadania. Czy praktykant może chodzić do szkoły na lekcje? Praktykant może chodzić do dziecka na lekcje. Zależy to oczywiście od zgody rodziców, dziecka, dyrekcji szkoły, nauczyciela prowadzącego lekcje i czasu praktykanta.
Czy lepiej, żeby praktykant chodził do szkoły czy żeby spotkania odbywały się w domu? Oczywiście to zależy od indywidualnych potrzeb dziecka i szkoły. Zalecamy jednak, żeby co najmniej jedno spotkanie w tygodniu miało charakter spotkań indywidualnych. Takie spotkania niekoniecznie muszą się odbywać w domu, mogą się również odbywać w oddzielnej sali w szkole. Czy praktykant poradzi sobie z moim dzieckiem? Każdy praktykant ma za sobą 30-godzinne szkolenie. W sytuacjach dla niego trudnych ma do dyspozycji pomoc bardziej doświadczonych pracowników Akademickiego Centrum Psychoterapii. Jeśli praktykant znajduje się w sytuacjach, w których potrzebna jest mu pomoc lub wsparcie osób bardziej doświadczonych, uzyskuje ją od pracowników Centrum w czasie dyżurów, konsultacji indywidualnych, grup wsparcia. Jak ma się zachować rodzic w przypadku trudnych zachowań dziecka w trakcie spotkania? Praktykant poradzi sobie z trudnym zachowaniem dziecka, rodzic nie musi interweniować.
Karanie dziecka w czasie spotkania pogarsza relację i zmniejsza efektywność współpracy dziecka z praktykantem. Nigdy nie należy karać dziecka w czasie spotkania.
Co robić, kiedy dziecko nie chce się spotykać z praktykantem? Praktykant poradzi sobie, nie trzeba interweniować.
Czy w czasie pracy praktykanta z dzieckiem siostra/brat może być w tym samym pokoju?
Nie, praktykant pracuje tylko z jednym dzieckiem i jest tylko dla jednego dziecka. Najlepiej gdy praca odbywa się w oddzielnym pomieszczeniu z drzwiami, które można przymknąć na czas spotkania.
Kim praktykant nie jest?
Praktykant nie jest korepetytorem, nie jest też opiekunką do dziecka, nie przygotowuje posiłków, nie odbiera dziecka ze szkoły.
Czy praktykant może zostać sam z dzieckiem w domu?
To zależy od rodziców, dziecka i od praktykant. Rodzic i praktykant muszą być w tej kwestii zgodni.
|