Repertuar

Koncert muzyki Zygmunta Koniecznego do spektaklu IFIGENIA

Koncert muzyki do spektaklu IFIGENIA w A.. w reż. Włodzimierza Staniewskiego oraz inne teatralne i filmowe utwory Zygmunta Koniecznego; Orkiestra Fresco Sonare pod dyr. Mikołaja Blajdy, z udziałem Zygmunta Koniecznego

• narracja: Mariusz Gołaj i Krzysztof Globisz
• soliści: Joanna Słowińska, Tadeusz Zięba, Leszek Hefi-Wiśniowiecki, Karolina Cicha, aktorzy i muzycy Teatru GARDZIENICE.

Metamorfozy wg Apulejusza, Esej Teatralny

• Obsada: Mariusz Gołaj, Marcin Mrowca, Joanna Holcgreber, Anna Dąbrowska, Agnieszka Mendel, Karolina Cicha, Maria Bikont, Martin O’Brian, Jacek Timingeriu, studenci i absolwenci Akademii Praktyk Teatralnych
• Adaptacja muzyki: Maciej Rychły
• Reżyseria, adaptacja tekstu i dramaturgia muzyczna: Włodzimierz Staniewski

„Metamorfozy” Gardzienic są teatralnym traktatem o nieuniknionym rozpięciu miłości między dwoma biegunami, o skazaniu człowieka na istnienie w sprzeczności. (...) Jednak ten esej jest przede wszystkim teatrem, ekstatycznym przedstawieniem, które dla widza kończy się zdecydowanie zbyt wcześnie. Twórca teatru ‘Gardzienice’ i jego przedstawień, Włodzimierz Staniewski, mówi, że słowo w „Metamorfozach” nie ma znaczenia. I jest to tylko połowicznie żart. Słowo oczywiście pokazuje, prowadzi, objaśnia. Ale w „Metamorfozach” znajduje ono ekwiwalent, którym są sytuacje sceniczne i żywe obrazy, gra aktorów, taniec, śpiew, muzyka. To, że nawet nie rozumiejąc słów zrozumieć można sens spektaklu, dowodzą reakcje cudzoziemców, którzy nie znając polskiego, są w stanie pojąć przedstawienie i zachwycić się nim.

Bronisław Wildstein,
RZECZPOSPOLITA, 09. 2002/

Theater review: „Metamorfozy” – prezent z Polski

W sobotę w Harold M. Williams Auditorium w Getty, publiczność miała zaszczyt zobaczyć dwa przedstawienia pt. „Metamorfozy”, „teatralny esej” zainspirowany przez dzieła II-wiecznego platonisty, Lucjusza Apulejusza. (...) Ci, którzy odrzucają awangardowy teatr jako fałszywy, uwieczniony przez intelektualną wyniosłość nigdy nie zetknęli się z twórczością tej grupy. Jest ona tak prawdziwa i tworzona z takim poświęceniem, iż przybliża nas tak blisko do boskiej istoty sztuki i teatru, że jesteśmy skłonni niemal wejść w tę konfliktową, drażliwą kulturę. (...) „Metamorfozy” są wirującym dionizyjskim szaleństwem, hołdem i pożegnaniem z niedoskonałymi i humanistycznymi greckimi bogami, którzy w czasach Apulejusza ustąpili przed wezbranym przypływem Chrześcijaństwa. (...) I znów ta płynna linia, linia pomiędzy życiem i śmiercią, smutkiem i ekstazą, która została tak bogato nakreślona przez Staniewskiego i jego grupę radosnych bachantów, którzy wesoło prowadzą nas do katharsis.

/F. Kathleen Foley,
The LA Times, 03.2003/

IFIGENIA w A… (według EURIPIDESA)

• Reżyseria: Włodzimierz Staniewski
• Muzyka: Zygmunt Konieczny
• Obsada: Mariusz Gołaj, Joanna Holcgreber, Marcin Mrowca, Karolina Cicha, Agnieszka Mendel, Anna Dąbrowska, Esztella Levko, Maria Bikont, Jacek Timingeriu, Marie Paskova, Juliane Ehle, absolwenci Akademii Praktyk Teatralnych, gościnnie: Krzysztof Globisz
• Adaptacja muzyki antycznej Grecji: Maciej Rychły, Orkiestra pod dyrekcją Mikołaja Blajdy
• Kostiumy: Monika Onoszko
• Światło: Paweł Kieszko
• Układ ruchu do pyrrychy (taniec wojenny): Julia Bui-Ngoc
• Tłumaczenie: Jerzy Łanowski

Świat zagubionych i okaleczonych psychicznie oraz fizycznie bohaterów fascynuje – wciąga, a jednocześnie napawa lękiem. Uświadamiamy sobie, że to nie tyle opowiedziana przy pięknej muzyce Zygmunta Koniecznego historia z teatralnego lamusa, ale opowieść o współczesności. Tak Staniewski wskrzesza antyk.

/Joanna Ruszczyk,
Newsweek Polska, 21.05.2007/

Imponująca mieszanka sztuki inscenizacyjnej, kunsztu i tekstu.

/Rachel Satz,
New York Times, 10.2007/

ELEKTRA według EURIPIDESA (w tłumaczeniu J. Łanowskiego), Esej Teatralny

• Reżyseria, adaptacja tekstu, dramaturgia gestów: Włodzimierz Staniewski, współpraca: Mariusz Gołaj
• Adaptacja pieśni antycznych: ‘Enkymasin’, ‘Tripoda Mantheion’, ‘Promoleth Helicona’, ‘Hode Galatan’, ‘Archan auxet Ageratoi’, ’Asklepion Aeisomen’ – Maciej Rychły, ‘Autophonoi’ – Anna-Helena McLean
• Obasada: Mariusz Gołaj, Joanna Holcgreber, Marcin Mrowca, Anna Dąbrowska, Agnieszka Mendel, Karolina Cicha, Julia Bui-Ngoc, Paweł Kieszko oraz absolwenci Akademii Praktyk Teatralnych
• Animacje: Daniel Tumanowicz, Rafał Tumanowicz

Ośrodek Praktyk Teatralnych GARDZIENICE w koprodukcji z Der Hebbel am Ufer Theater, Berlin

Imponująca mieszanka dyscypliny i energii (…) Oni przypominają nam, że grecka tragedia była z założenia raczej całościowym, totalnym doświadczeniem teatralnym niż powściągliwym wydarzeniem poetyckim. I choć chwytasz tylko część znaczenia, to w rezultacie doznajesz wrażenia jakbyś oglądał Eurypidesa w rozbłysku błyskawic.

/Michael Billington,
The GUARDIAN, Londyn, 02.2006/

„Gardzienice” nie znają litości. Oglądanie ich spektaklu, to czytanie wielkiego tekstu w nieustannej teraźniejszości, to jak przeczytać grubą księgę w ciągu kilku minut, kilku sekund. (...)

Znałem na pamięć i gesty i słowa i rytm i wszystko, z czego oni tam pichcą te swoje niesamowitości, Ale w którymś momencie to się oderwało od ziemi, uniosło i opuściło całą tą materialność gestu, słowa, rytmu i czego ta jeszcze i było tak, jakby grali aniołowie.

/Andrzej Stasiuk,
Didaskalia, 61/62, 2004/

Ośrodek Praktyk Teatralnych ,,Gardzienice’’

To jedna z najbardziej uznanych grup teatru eksperymentalnego. Była pionierem nowego trendu w teatrze. Dorobek Gardzienic wywarł znaczny wpływ na wielu praktyków teatru na całym świeciei jest szeroko opisywany w wielu publikacjach. (Gardzienice, Praktyki Teatralne Włodzimierza Staniewskiego, Zbigniew Taranienko, Wydawnictwo Test, Lublin 1997, Twentieth Century Actors Training Alison Hodge, Routledge, Londyn 2000, Włodzimierz Staniewski i Ośrodek Praktyk Teatralnych ,,Gardzienice’’, Kornaś Tadeusz, uropu, Kraków 2004) Zespół stał się dobrze rozpoznawalny dzięki swym rygorystycznym badaniom w zakresie rdzennych i antycznych tradycji muzycznych, dzięki potężnym cielesnym i głosowym technikom w pracy aktorskiej, dzięki zaangażowaniu w tworzenie teatru w naturalnym środowisku i naciskowi kładzionemu na zasady wzajemności i muzyczności. W ostatnich latach teatr skupia uwagę na Starożytnej Grecji jako źródle europejskiej kultury. Eksploruje się zapomniane techniki aktorskie teatru antycznej Grecji odnosząc się do istniejących ikonograficznych i literackich źródeł, jak też do zabytków muzyki antycznej Grecji oraz do technik cielesnych. Wiedzie to w swym założeniu do wskrzeszenia tragedii z ducha muzyki.

Gardzienice występowały na całym świecie, na najbardziej prestiżowych festiwalach, jak też podczas tournee na najznamienitszych scenach, dyr. w Polsce (Narodowy Stary Teatr w Krakowie, Teatr Narodowy w Warszawie, Międzynarodowy Festiwal ,,Kontakt’’ w Toruniu), w Wielkiej Brytanii (Stratford’s Royal Shakespeare Company, London Barbican Centre), w USA (Theatre of Nations Festival- Baltimore, The First New York International Festival of The Arts, Getty Centre w Los Angeles, La MaMa Theatre w Nowym Jorku), Rosji (Centrum Meyerholda w Moskwie), Niemczech (Teater der Welt Der Hebbel am Uffer Theater w Berlinie), Korei (The Seoul Olympic Arts Festival), Japonii (Suzuki’s Toga Festival), Egipcie (Cairo International Festival of Experimental Theatres, Nowa Biblioteka Aleksandryjska), Brazylii (Sao Paulo International Theatre Festival), Grecji (Antyczny Amfiteatr Sikyon, Antyczny Amfiteatr Frynichosa) i wielu innych.