Informacje ogólne

1. Psychologia Jakości Życia publikuje prace dotyczące psychicznych i społecznych aspektów jakości życia powstające w ramach wszystkich dziedzin psychologii oraz w pokrewnych dyscyplinach nauki. Prowadzone są następujące działy:

(a) artykuły empiryczne,

(b) prace teoretyczne,

(c) recenzje książek.

Publikowane mogą być także teksty prezentujące metody i techniki badawcze, krytyczne przeglądy literatury oraz sprawozdania z konferencji naukowych, jeśli ściśle dotyczą problematyki jakości życia. Redakcja przewiduje możliwość udostępniania całego zeszytu na publikację cyklu powiązanych tematycznie prac składających się na monografię określonego, istotnego dla jakości życia zagadnienia.

2. Psychologia Jakości Życia publikuje wyłącznie prace oryginalne. Przesłanie artykułu do druku jest równoznaczne z oświadczeniem, iż praca nie była nigdzie dotychczas publikowana i nie jest równocześnie rozpatrywana do druku gdzie indziej.

3. Nadesłane prace powinny być zredagowane zgodnie ze standardami przyjętymi w Psychologii Jakości Życia. Prace powinny być nadsyłanena adres:

Psychologia Jakości Życia

Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej

ul. Chodakowska 19/31

03-815 Warszawa.

4. Autorzy powinni dostarczyć tekst w 1 egzemplarzu wydrukowanym na papierze oraz wersję elektroniczną. Egzemplarz tekstu powinnien zawierać dwie strony tytułowe: jedną z tytułem tekstu, imionami i nazwiskami autorów, ich afiliacjami, adresem do korespondencji (łącznie z numerem telefonu, faksu i adresem e-mail) oraz jedną zawierającą wyłącznie tytuł.

5. Decyzja dotycząca kwalifikacji pracy do druku podejmowana będzie na podstawie recenzji.

Nadesłane artykuły są przekazywane do recenzji z zachowaniem zasady dwustronnej anonimowości, tzn. autorzy tekstów i recenzenci nie znają wzajemnie swoich nazwisk. Autorzy otrzymają recenzje i będą proszeni o ustosunkowanie się do zawartych w nich uwag. Redakcja może podjąć decyzję opublikowania komentarzy recenzentów. Komentarze nie powinny przekraczać 2000 słów. Redakcja zastrzega sobie prawo dokonywania drobnych poprawek stylistycznych i terminologicznych w nadesłanych tekstach bez uzgodnienia z autorem. Redakcja zastrzega sobie także prawo odmowy przyjęcia tekstu bez skierowania go do recenzji, jeżeli jego treść wyraźnie nie koresponduje z problematyką jakości życia lub nie spełnia wytycznych czasopisma, dotyczących przygotowania tekstu do publikacji.

6.  Jeżeli tekst zostanie zakwalifikowany do druku, autorzy powinni nadesłać ostateczną wersję materiału w postaci jednego egzemplarza wydrukowanego na papierze oraz płyty cd ze zredagowanym tekstem. Płyta cd powinna być opatrzona etykietą, zawierająca tytuł artykułu, nazwiska autorów oraz datę wysłania. Płyta cd winna zawierać wyłącznie ostateczną wersję artykułu. Tekst artykułu powinien być zredagowany w edytorze Word. Autorzy są odpowiedzialni za zgodność między ostateczną wersją wydruku na papierze oraz treścią pliku na płycie. W przypadku rozbieżności, za wersję ostateczną uznaje się zawartość pliku na płycie cd.

7. Za prawa cytowania fragmentów innych publikacji (tekstów, tabel, rycin oraz ilustracji) odpowiedzialni są autorzy artykułu.

8. Przy kwalifikowaniu do druku artykułów empirycznych redakcja zwraca uwagę na etyczne aspekty przeprowadzonych badań. W opisie metody badań autorzy powinni więc podać informacje potwierdzające zgodność z etycznymi standardami: (1) postępowania wobec badanych ludzi i zwierząt, (2) wykorzystywania narzędzi i procedur autorstwa innych badaczy. Redakcja Psychologii Jakości Życia wymaga także, aby autorzy unikali w charakterystyce osób badanych (dotyczącej wieku, religii, przynależności do mniejszości, upośledzeń itp.) sformułowań naruszających ich poczucie godności oraz szkodzących ich społecznemu wizerunkowi.

9. Psychologia Jakości Życia jest czasopismem adresowanym do przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych. Terminologia specjalistyczna musi być tak podana lub wytłumaczona, aby była zrozumiała dla psychologów różnych specjalnoóci, przedstawicieli nauk społecznych i medycyny, nie zaś wyłącznie dla wąskiej grupy odbiorców.

10. Redakcja nie płaci honorarium za opublikowane teksty. Prawa wydawnicze wydrukowanych prac przechodzą na Wydawcę.

11. Teksty niezakwalifikowane do druku nie będą zwrócone autorom.

Zasady przygotowania maszynopisu

1. Tekst powinien być przygotowany w sposób zwięzły. Artykuły empiryczne powinny zawierać wyodrębnione części: wprowadzenie, metodę, rezultaty oraz omówienie wyników. Artykuły teoretyczne powinny zawierać klarownie sformułowaną odautorską tezę, metaanalizę lub krytyczną ocenę prac z zakresu danej problematyki, identyfikować sprzeczności, niespójności i braki w dotychczasowych badaniach lub teoriach, jak również zawierać sugestie dotyczące przyszłych badań i rozwiązania postawionego w pracy problemu.

2. Nadsyłane artykuły powinny w jak najkrótszy sposób przedstawiać opisywane zagadnienia. Proponowany limit znaków (łącznie ze spacjami) wynosi 45 000, łącznie zprzypisami, notami autorskimi, bibliografią, tabelami i rycinami. Tytuł artykułu (pisany wielkimi literami) powinien składać się najwyżej z 12 słów. Tekst powinien być poprzedzony streszczeniami w języku polskim oraz w języku angielskim (w tym wypadku łącznie z tytułem i oficjalnym brzmieniem afiliacji). Każde ze streszczeń powinno zawierać 100–120 słów. Po streszczeniu należy zamieścić słowa kluczowe (nie więcej niż pięć). Nota autorska nie powinna przekraczać 50 słów.

3. Proponujemy trzypoziomową strukturę śródtytułów (rozpoczynając od najbardziej ogólnego): (I) umieszczony na środku, bez podkreślenia, bez kropki na końcu; (II) bez wcięcia z lewej strony, bez kropki na końcu; (III) wcięcie z lewej strony, na końcu kropka, brak przejścia do nowej linii. Na przykład:

METODA BADAŃ

Procedura doboru osób

Faza selekcji. Selekcji badanych dokonano.

Śródtytułów nie należy numerować, natomiast na marginesie należy zaznaczyć ołówkiem rzymską cyfrę odpowiadającą stopniowi danego tytułu.

4. Maszynopis należy przygotować na białym papierze formatu A-4, czcionką maszynową Courier (12 punktów), z podwójną interlinią, wyrównany do lewej strony, bez dzielenia wyrazów na końcu wiersza, z marginesami o szerokości około 2,5 cm. Strony powinny być numerowane w prawym górnym rogu. Pożądane jest także umieszczenie na każdej stronie tzw. żywej paginy.

5. Artykuł powinien składać się ze strony tytułowej, stron zawierających streszczenia, części zawierającej tekst podstawowy oraz bibliografii. Przypisy, ograniczone do niezbędnego minimum, powinny w tekście mieć numeracje ciągłą dla całego artykułu. Nota autorska powinna być zamieszczona na osobnej stronie.

6. Ryciny oraz ilustracje powinny być przygotowane na osobnych stronach. Liczba opisów zamieszczanych na rycinach lub ilustracjach powinna być jak najmniejsza. Tabele oraz ryciny powinny być opatrzone tytułami. W tabelach lub na rycinach nie należy powtarzać informacji, które znajdują się w tekście. Opisy rycin oraz tabel powinny być sporządzone na osobnych stronach.

Ryciny i tabele powinny być ponumerowane cyframi arabskimi (Rycina 1 lub Tabela 1). Każda rycina i tabela powinna być umieszczona na oddzielnej stronie. W prawym górnym rogu należy podać skrótowy tytuł artykułu oraz stronę maszynopisu, na której znajduje się miejsce na daną rycinę czy tabelę. W lewym górnym rogu należy podać napis Tabela 1 (lub inny właściwy numer), następnie podwójny odstęp i tytuł tabeli. Tytuł ryciny należy umieścić zarówno pod rysunkiem, jak i w miejscu przewidywanego jej zamieszczenia. Na kopii każdej ryciny należy nanieść wartości liczbowe, które rycina odzwierciedla, lub dołączyć plik z danymi, na podstawie których rycina powstała.

Jednocześnie pożądane jest wskazanie (ołówkiem, na marginesie) obszaru możliwego przesunięcia położenia ryciny lub tabeli.

Wielkość rycin i tabel należy dostosować do szerokości i długości strony.

7. Symbole matematyczne lub statystyczne, słowa pochodzenia greckiego lub łacińskiego powinny być napisane kursywą.

8. Pozycje bibliograficzne powinny być cytowane w tekście według tego samego wzorca. W tekście i przypisach najpierw należy podać nazwiska autorów, a następnie rok publikacji, na przykład (Schwarzer i Renner, 2000). Przy odwoływaniu się do tekstu dwóch, trzech, czterech lub pięciu autorów za pierwszym razem podaje się wszystkie nazwiska, np. White, Johnson, Taylor i Fiske (1998). Przy kolejnym odwołaniu do tej pracy wymienia się pierwszego autora (autorkę) i dalej pisze „i in.”, np. White i in. (1998). Jeżeli cytowany tekst ma sześciu lub więcej autorów od razu używa się formy skróconej, np. Black i in. (1999). Podkreślenia wymaga, iż w bibliografii (spisie literatury cytowanej) wymienia się wszystkie nazwiska autorów cytowanych prac, niezależnie od tego ilu jest autorów.

9. Bibliografia powinna zawierać wyłącznie pozycje, na które autor powołuje się w tekście. Pozycje w bibliografii powinny być wymienione w porządku alfabetycznym bez numeracji. W przypadku powoływania się na artykuł zamieszczony w czasopiśmie należy wymienić w kolejności: nazwiska, inicjały imion, rok, tytuł artykułu, tytuł czasopisma, numer tomu, numery stron.

Przykład:

Acierno R., Kilpatrick D.G., Resnick H.S., Saunders B.E. i Best C.L. (1997). Violent assault, post-traumatic stress disorder, and depression: risk factors for cigarette use among adult women. Behavior Modification, 20, 363-384.

Odwołując się do publikacji książkowych, należy stosować wzór:

Heszen-Niejodek I., Ratajczak Z. (red.) (1996). Człowiek w sytuacji stresu. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Antonovsky A. (1984). The sense of coherence as a determinant ofhealth, [w:] J.D. Matarazzo, N. Miller (red.). Behavioral health: A handbook of health enhancement and disease prevention (s. 116–129). New York: Wiley.

– dla materiałów nieopublikowanych: nazwisko autora, inicjały imion z kropkami po nich, rok powstania podany w nawiasie, kropka, tytuł pracy (kursywą), kropka, formuła: „Materiał nieopublikowany”, kropka. W przypadku nieopublikowanej pracy doktorskiej należy użyć formuły: „Nieopublikowana praca doktorska”, po której podajemy nazwę uczelni i miejscowość.