Panel zatytułowany „Psychologia Pozytywna w edukacji” w założeniach organizatorów, dotyczyć ma dziedziny, w której psychologia pozytywna i jej odkrycia, są szczególnie potrzebne i mogą przynieść wiele korzystnych zmian.

Po pierwsze obszar ten koncentruje się na dzieciach i młodzieży, jako grupie wymagającej – nie tyle wsparcia, ale nieustającej pracy wychowawczej, czy wręcz formacyjnej. Celem pracy z dziećmi i młodzieżą, na każdym szczeblu edukacji, jest bowiem kształtowanie prawidłowych wzorców zachowań, umiejętności budowania relacji, adekwatnych sposobów reakcji emocjonalnych, czy poprawnego sposobu myślenia.

Aktualnie coraz więcej danych empirycznych pokazuje, że psychologia pozytywna może pomóc w rozwiązaniu problemów przejawiających się w wielu aspektach funkcjonowania młodych ludzi, w tym:

• trudnościach ze rozumieniem swoich i cudzych emocji oraz zachowań z tych emocji wynikających,
• braku prawidłowych wzorców zachowań w sytuacjach konfliktowych,
• braku przywiązania do wartości wspólnotowych, odpowiedzialności i współpracy,
• pesymistycznym stylu myślenia, obniżającym motywację do pokonywania trudności,
• zachowaniach agresywnych i postawach lekceważących innych, szczególnie odmiennych członków grupy,
• problemach z własną tożsamością i wynikającym z tego lęku przed różnorodnością i odmiennością.

Kolejnym obszarem, który w ramach całego systemu edukacji wydaje się być pomijany, to aspekt relacji innych społecznych uczestników tego procesu: a mianowicie rodziców i społecznego otoczenia szkoły. Relacje pomiędzy nauczycielami a rodzicami, szkołą i osobami nią zarządzającymi a najbliższą jej lokalną wspólnotą – to kolejna dziedzina, w której uświadamianie wzajemnych zależności, relacji, budowanie współodpowiedzialności, choć konieczne, wydaje się niepokojąco zaniedbane.

Tak zarysowana tematyka panelu edukacyjnego będzie realizowana dzięki udziałowi w dyskusji zarówno praktyków, jak też osób zarządzających oświatą oraz naukowców z tej dziedziny. Przewidywany jest udział przedstawicieli Ministerstwa Edukacji, stowarzyszeń oświatowych oraz praktyków – nauczycieli oraz dyrektorów szkół.

Martin Seligman określił psychologię pozytywną w następujący sposób: "(...) koncentruje się na tym, co sprawia, że życie jest warte życia. Jej badania i praktyka ma wyjaśnić tajemnice ludzkiej siły i przyczynić się do jej wzrostu. A więc przedmiotem psychologii pozytywnej są zdrowe, prawidłowe i pożądane aspekty ludzkiego funkcjonowania i czynniki, które mogą im sprzyjać."

Psychologia pozytywna, za swoje najważniejsze zadanie uważa zwrócenie uwagi psychologii naukowej, aby ta, co najmniej w tym samym stopniu, zajmowała się silnymi stronami charakteru człowieka, jak i jego słabościami, interesowała się rozbudową tego co „najlepsze” w człowieku, a nie tylko naprawą tego co „najgorsze”. Ponadto, aby z tym samym zaangażowaniem pracowała nad rozwojem „normalnego życia” człowieka, jak i terapią zaburzeń psychicznych i starała się pomnażać poczucie spełnienia – tego „szczęścia” odczuwanego przez człowieka, a nie tylko koncentrowała się na pomniejszaniu „cierpienia”.

Panel dyskusyjny poświęcony psychologii pozytywnej w psychoterapii i psychologii zdrowia jest odpowiedzią na takie wyzwanie. Tradycyjna psychologia koncentrowała się prawie wyłącznie na ludzkiej patologii, na problemach i deficytach człowieka, co pewnie wynikało z założenia, że jest on jednostką słabą, kruchą i nie ma wpływu na całokształt swojego życia. Koncentracja tradycyjnej psychologii na patologii, deficytach i problemach doprowadziła z jednej strony do wielkiego postępu psychologii w obszarze leczenia i terapii ludzkich chorób psychicznych, z drugiej zaś upowszechniła postrzeganie człowieka w perspektywie jego deficytów i problemów. Rozwój psychologii pozytywnej ma na celu uzupełnienie tego postrzegania o perspektywę mocnych stron człowieka i spełnionego życia. Jej zwolennicy zakładają, iż dobrostan i doskonałość nie są iluzją, czymś nienamacalnym i całkowicie nieosiągalnym, lecz prawdziwymi stanami i typami istnienia, które mogą i powinny być analizowane i badane.

Celem psychologii pozytywnej jest m .in. polepszanie jakości życia. W jaki sposób realizuje ten cel? Zgodnie z wizją Martina Seligmana rozwój nauk społecznych w XXI wieku będzie odbiegać od badania patologii i szukania środków zastępczych, a skupi się na poszukiwaniu pozytywnych sił służących zrozumieniu i pielęgnowaniu najwyższych wartości życia osobistego i obywatelskiego.

Panel dyskusyjny przeprowadzony w ramach sympozjum pozwoli m. in. odpowiedzieć na pytanie czy i w jaki sposób dokonuje się reorientacja psychologii z ludzkich słabości na ludzką siłę. W trakcie dyskusji będzie czas na zastanowienie się, co jest bardziej skuteczne, czy psychoterapia skoncentrowana na zmniejszaniu nasilenia objawów zaburzeń, czy psychoterapia pozytywna polegająca na dostarczaniu pozytywnych przeżyć, budowaniu siły i kompetencji. Czy można ostro rozgraniczać te interwencje? Jaki jest jej rzeczywisty wkład, jako nauki o zdrowiu psychicznym i dobrostanie w rozwój psychoterapii i psychologii zdrowia? Swoje stanowisko podczas panelu zaprezentują uznani i doświadczeni psychoterapeuci i psychologowie. Panel obejmie również tematykę łączenia osiągnięć psychologii pozytywnej ze zdobyczami innych gałęzi psychologii, metodologii badawczej i warsztatu psychoterapeutycznego, a także kwestię perspektyw rozwoju kierunku i jego aplikacji w obszarze psychoterapii i psychologii zdrowia.

Panel zatytułowany „Psychologia Pozytywna w organizacji” dotyczyć ma implikacji idei nowego nurtu w obszarze zarządzania oragnizacjami.

W 2003 roku, kiedy to Kim Cameron, Jane Dutten i Robert Quinn wydali książkę pt. „Positive Organizational Scholarship – Foundations of a New Discipline”, zaczęto interesować się odmiennym spojrzeniem na efektywne zarządzanie. Positive Organizational Scholarship (POS), czyli nauka o pozytywnej organizacji, stanowiąc nowy trend w nauce o zarządzaniu, skoncentrowany jest na szukaniu w organizacjach takiej dynamiki zjawisk, która prowadzi do rozwoju pracowników, wspiera ich doskonałość, witalność i twórczość, kultywując ponadprzeciętne osiągnięcia – zarówno samej organizacji, jak i ludzi w niej pracujących.

W tym ujęciu podkreśla się rolę np. takich cech pracowników jak: innowacyjność i myślenie twórcze, motywacja osiągnięć, optymizm, inteligencja emocjonalna, a także ich stanów emocjonalnych korzystnych dla organizacji: zaangażowanie w pracę i organizację, satysfakcja z pracy, poczucie samorealizacji.

POS wskazuje także na szczególne znaczenie odpowiednio kształtowanej kultury organizacyjnej, opartej na realizowaniu wartości związanych z rozwojem pracownika i nowoczesnych pozytywnych systemach motywacyjnych.

W ramach psychologii pozytywnej poszukuje się skutecznych sposobów pomiaru tych ważnych charakterystyk pracowników i organizacji, jak i metod kształtowania takiej pozytywnej organizacji. Warto podkreślić, że POS uzyskał także poparcie na łamach „Harvard Business Review”, który uznał go za przełomowy pomysł, który jest w stanie zrewolucjonizować współczesne myślenie o zarządzaniu organizacjami.

Z tego powodu dyskusja panelowa „Psychologia pozytywna w organizacji” będzie niespotykaną okazją na przedyskutowanie i rozpropagowanie tej idei wśród naukowców zajmujących się zarządzaniem, przedsiębiorców i kadry zarządzającej. Tym bardziej, że ambicją organizatorów jest przeprowadzenie dyskusji w duchu dobrze pojętego łączenia nauki z praktyką.

Wśród osób zaproszonych do udziału w dyskusji są przedstawiciele takich firm jak: Eurobank i Volvo oraz Polskiego Towarzystwa Trenerów Biznesu.