E-learning akademicki, zwłaszcza w wersji blended, zachowuje i pielęgnuje relację „mistrz ? uczeń” poprzez większą dostępność do wykładowcy. Ponadto poprzez łatwość korzystania z różnorodnych źródeł promuje samodzielność w poszukiwaniu wiedzy, umożliwia i rozwija dyskusję akademicką, a tym samym zachęca do studiowania.

Czym więc różnią się zajęcia e-learningowe od odbywających się w tradycyjnej klasie?

Jedną z różnic jest forma i sposób kontaktu między uczestnikami procesu dydaktycznego. E-learning akademicki realizowany jest najczęściej w Internecie, a jego filozofia musi być oparta o filozofię i logikę Sieci.
Internet to przede wszystkim szybkie i wygodne narzędzie komunikacji przybierającej różnorodne formy, od asynchronicznego forum i poczty elektronicznej do odbywającego się w czasie rzeczywistym czatu, audio- i wideokonferencji. Mimo wzrostu popularności kontaktu dźwiękowego i wzrokowego, większość sposobów komunikowania się przez Internet odbywa się tekstowo. Ponieważ język pisany wymaga namysłu, komunikacja jest rozciągnięta w czasie.

Komunikacja w kursach e-learningowych jest bardziej zindywidualizowana niż podczas zajęć tradycyjnych. Nauczyciel ma mniej możliwości komunikowania się z grupą, lecz może poświęcić więcej czasu na rozmowę z pojedynczymi osobami, pozwalając, aby proces uczenia odbywał się również poprzez społeczne interakcje między samymi studentami.

Kolejną różnicą między zajęciami tradycyjnymi i zdalnymi jest organizacja i czas nauki. W przeciwieństwie do zajęć tradycyjnych, które odbywają się w określony dzień i o określonej porze, zajęcia przez Internet trwają w zasadzie przez cały semestr. Ich rytm wyznaczany jest tematami i datami wykonania modułów oraz umieszczonych w nich aktywności. Z reguły uczestnicy zajęć pracują w swoim tempie we wspólnych ramach czasowych, bez obowiązku realizacji zadań i udziału w dyskusji w tym samym czasie.

Trzecia z podstawowych różnic między zajęciami tradycyjnymi i zdalnymi związana jest ze skalą wizualizacji treści dydaktycznych i jej dostępnością. W trakcie zajęć tradycyjnych nauczyciel może pokazać studentom film lub symulację, narysować model, czy też przeprowadzić na ich oczach eksperyment naukowy. Jednak nie każdy ze studentów zdoła zapamiętać przekaz w czasie jego nadania. Internet zaś nie tylko pozwala udostępniać multimedia, ale przede wszystkim umożliwia indywidualną i wielokrotnie powtarzaną interakcję studenta z materiałami dydaktycznymi przygotowanymi przez nauczyciela.