logo uswps nazwa 3

Nauka i badania

„Kultura Popularna” to recenzowany kwartalnik naukowy wydawany nieprzerwanie od 2002 roku pod redakcją medioznawcy prof. dr. hab. Wiesława Godzica. Celem naukowym czasopisma jest analiza kultury codzienności, nowych technologii, sztuki współczesnej, a także wszelkich obszarów związanych z zainteresowaniami społeczeństwa masowego. Aspiracją kwartalnika jest uchwycenie dynamicznych zmian zachodzących w kulturze popularnej, bez pominięcia jej kontrowersyjnych, czy znajdujących się w sferze społecznego tabu, aspektów.

Publikacje w „Kulturze Popularnej” otrzymują 10 punktów

Na łamach kwartalnika publikowane są artykuły z zakresu wielu dyscyplin, takich jak kulturoznawstwo, medioznawstwo, antropologia kultury, filmoznawstwo, historia sztuki, socjologia i inne. Od 2012 roku „Kultura popularna” publikowana jest w wersji elektronicznej dostępnej na licencji CC.

Zobacz część B wykazu czasopism naukowych MNiSW >>

Zespół Redakcyjny

  • Wiesław Godzic – redaktor naczelny
  • Mirosław Filiciak – zastępca redaktora naczelnego
  • Małgorzata Bulaszewska - sekretarz redakcji
  • Małgorzata Kowalewska
  • Lidia Rudzińska-Sierakowska
  • Łukasz  Biskupski
  • Paweł Wieczorek

Rada naukowa

  • Barbara Czarniawska
  • Mirosław Duchowski (przewodniczący)
  • Andrzej Gwóźdź
  • Marek Krajewski
  • Tomáš Kulka
  • Andrzej Pitrus
  • Roch Sulima
  • Wacław Osadnik

400 KPOd 2012 roku „Kultura popularna” publikowana jest w wersji elektronicznej dostępnej na licencji CC. Zapraszamy na stronę kulturapopularna-online.pl.

Dla autorów

Regulamin

Autorki/autorzy zainteresowani publikacją w „Kulturze popularnej”, powinni przesłać do redakcji propozycję artykułu. Tekst musi mieć charakter naukowy i dotyczyć szeroko rozumianej kultury popularnej. Zgłoszenia muszą wpisywać się w tematykę ogłaszanych Call for Papers

Prace powinny być nadesłane pocztą elektroniczną na adres: kulturapopularna@gmail.com

Redakcja nie ocenia tekstów na podstawie tytułów lub abstraktu.

Przesłanie artykułu jest równoznaczne z oświadczeniem, że praca nie była dotychczas nigdzie publikowana. Jeśli przesłany do redakcji tekst został zgłoszony do publikacji w innych czasopismach, osoba zgłaszająca zobowiązana jest do poinformowania o tym redakcji, po uzyskaniu recenzji artykułu i decyzji o publikacji tekstu. W takiej sytuacji niezbędne jest podjęcie decyzji o wycofaniu artykułu z innego czasopisma lub „Kultury popularnej”. Z wyjątkiem okazjonalnych publikacji tłumaczeń, „Kultura popularna” nie publikuje artykułów, które wcześniej ukazały się na innych łamach.

Wszystkie nadesłane artykuły są wstępnie weryfikowane przez redakcję, a następnie przekazywane do dwóch recenzentów z prośbą o opinię. Szczegółowe zasady recenzowania znajdują się poniżej.

Przesłanie artykułu do publikacji jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody autora na opublikowanie tekstu na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - na tych samych warunkach i zaświadczeniem o oryginalności złożonego artykułu. Redakcja „Kultury popularnej” nie wypłaca honorariów autorskich.

Wersją podstawową kwartalnika jest publikacja online, dostępna na licencji Creative Commons BY-SA, udostępniana w formacie pliku pdf.

Zapora ghostwriting

Zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego redakcja kwartalnika „Kultura Popularna” wdrożyła procedury mające na celu przeciwdziałanie nierzetelnym praktykom naukowym jakimi są ghostwriting (wniesienie własnego wkładu bez ujawnienia swojego autorstwa/współautorstwa, a w przypadku podziękowań, bez określenia wkładu adresata podziękowań) oraz guest autorship (wskazanie jako autora/współautora publikacji osoby, której rzeczywisty udział autorski jest znikomy lub żaden).

Redakcja kwartalnika „Kultura Popularna” zobowiązuje autorów publikacji do ujawnienia informacji o osobach (fizycznych oraz prawnych) przyczyniających się do powstania publikacji (z podaniem ich afiliacji oraz wkładu – informacji kto jest autorem koncepcji, tez, metodologii itp. wykorzystywanych podczas przygotowywania publikacji). Autor/autorzy publikacji zostają zobowiązani do złożenia pisemnego oświadczenia w tej kwestii.

Redakcja zdecydowanie uznaje praktyki takie jak ghostwriting oraz guest autorship za przejaw nierzetelności naukowej. Wszelkie nadużycia w tym względzie będą demaskowane, włącznie z powiadomieniem odpowiednich podmiotów (instytucji zatrudniających autorów, towarzystw naukowych, stowarzyszeń edytorów naukowy itp.).

Główną odpowiedzialność za przesłany artykuł ponosi autor zgłaszający tekst do publikacji.
Redakcja informuje, że wszelkie przejawy nierzetelności naukowej są przez nią dokumentowane.

Zasady recenzowania publikacji w „Kulturze popularnej”

Procedura recenzowania jest zgodna z zaleceniami Zespołu ds. Etyki w Nauce, przedstawionymi w broszurze MNiSW „Dobre Praktyki w Procedurach Recenzyjnych w Nauce”.

„Kultura Popularna” stosuje procedurę recenzyjną double-blind review, co oznacza, że recenzenci nie znają autora nadesłanego tekstu i autor nie wie, kto recenzował jego pracę. Recenzentów do poszczególnych artykułów wyznacza redakcja „Kultury Popularnej”. Zgodnie z ministerialnymi standardami, przynajmniej raz w roku „Kultura Popularna” publikuje listę współpracujących z redakcją recenzentów, przedstawiono jednak sposób uniemożliwiający powiązanie recenzentów z konkretnymi tekstami.

Recenzenci:

  • są specjalistami w danej dziedzinie, której dotyczy nadesłana publikacja i
  • mają co najmniej stopień naukowy doktora oraz odpowiedni dorobek naukowy
  • cieszą się nieposzlakowaną opinią naukowca
  • są zobowiązani do poufności w opiniach na temat recenzowanego artykułu
  • są zobowiązani do niewykorzystywania zdobytej podczas procesu recenzyjnego wiedzy, przed publikacją artykułu
  • nie otrzymują wynagrodzenia z tytułu przygotowania recenzji

Formularz recenzyjny:

Recenzenci zobowiązani są wypełnić, udostępniony przez redakcje, formularz (dla wszystkich nadesłanych tekstów przewidziano jeden wzór formularza), w którym umieszczają swoją decyzję dotyczącą publikacji. Decyzje komisji składającej się z recenzentów i redakcji są następujące:

  • Artykuł zostaje przyjęty do publikacji bez dalszych zmian.
  • Artykuł zostaje przyjęty do publikacji po wprowadzeniu przez autora niewielkich zmian, zaleconych przez recenzentów. Po wydaniu przez recenzenta takiej opini redakcja odsyła tekst, wraz z załączonym formularzem, autorowi, który ma 7 dni na poprawienie artykułu i ponowne przesłanie go do redakcji. Za ostateczną decyzję dotyczącą publikacji odpowiada wówczas kolegium redakcyjne, które stwierdza czy wprowadzono zasugerowane przez recenzenta poprawki. Autor może się odwołać od recenzji i przedstawić swoje stanowisko. Nieuwzględnienie zaleceń recenzentów, bez przedstawienia swojego stanowiska, jest jednoznaczne z odrzuceniem tekstu przez redakcję.
  • Artykuł nie może zostać przyjęty do publikacji. W tym przypadku autorzy dostają odpowiedź od redakcji z załączonym formularzem, zawierającym wszystkie uwagi recenzentów. Jeśli autor postanowi poprawić tekst i przesłać go ponownie do redakcji, wówczas będzie go obowiązywała ponowna procedura recenzyjna.
  • Recenzent ma prawo zasugerować, że artykuł powinien zostać opublikowany w innym numerze czasopisma, wówczas ostateczna decyzja o miejscu publikacji tekstu należy do redakcji.

Tekst

Materiały nadsyłane powinny być zredagowane zgodnie ze standardami przyjętymi w kulturze popularnej. ZASADY PRZYGOTOWANIA MASZYNOPISU »

Autorzy powinni dostarczyć tekst w postaci zapisu elektronicznego z precyzyjnie zaznaczonym tytułem i nadtytułem tekstu, imionami i nazwiskami autorów oraz krótką notką biograficzno-zawodową (max. 3-4 zdaniową). Prosimy o dołączenie adresu do korespondencji oraz adresu mailowego. Do każdego tekstu w osobnym pliku należy przesłać tłumaczenie tytułu i abstraktu w języku angielskim (streszczenia najważniejszych tez i obserwacji, max. 1200 znaków) oraz OŚWIADCZENIE »

„Kultura Popularna” jest czasopismem adresowanym do przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych, ale także do odbiorców, którzy (przynajmniej formalnie) nie zajmują się czynnie nauką. Terminologia specjalistyczna powinna być tak podana lub wytłumaczona, aby była zrozumiała dla każdego czytelnika, nie zaś wyłącznie dla wąskiej grupy specjalistów. Należy unikać stosowania żargonu czy zwrotów niezrozumiałych i hermetycznych.

Call for Papers

Kwartalnik naukowy Kultura Popularna” zaprasza do nadsyłania tekstów do numeru 2/2019 (60) na temat:

Teorie i praktyki kultury komiksu

Uchodząc za literaturę drugiej kategorii (jeśli literaturę w ogóle) komiks przez dziesięciolecia znajdował się na obrzeżach kultury popularnej. Powszechne, jakkolwiek mylne, skojarzenie z młodszym czytelnikiem sprawiło, że komiks jako taki stanowił przedmiot namysłu względnie wąskiej grupy pasjonatów. Infantylizacja „sekwencyjnych historii obrazkowych” sprawiła, że minęło sporo czasu, nim komiksem na serio zainteresowało się środowisko akademickie. Na gruncie refleksji estetycznej uprawniona wydaje się również sugestia, że i sam komiks długo musiał walczyć o prawo do bycia sztuką par excellence. Zmianie takiego sposobu postrzegania pomogły same komiksy, które dorosły wraz ze swoimi czytelnikami i na swoich stronach zaczęły publikować coraz poważniejsze historie, a także popularne publikacje analizujące poetykę komiksu, jak np. Comics and Sequential Art (1985) Willa Eisnera oraz Understanding Comics: The Invisible Art (1993) Scotta McClouda, stanowiące dzisiaj podwaliny rozwijającej się dziedziny naukowej, jaką jest komiksologia (comics studies). Potencjał komiksów - chociaż głównie biznesowy - odkryli również przedstawiciele przemysłów kreatywnych i dzięki swoim środkom pomogli je umasowić.

Taki stan rzeczy sprzyjał ukształtowaniu się praktyk kulturowych, które sprawdzały się w niszy zasiedlonej przez komiksowych ekspertów. Miały one na celu budowę społeczności wokół zainteresowań, które wówczas nie były powszechne i popularne. Umasowienie kultury komiksu i upowszechnienie jej tekstów stanowiło dla praktyk tych zatem również wyzwanie związane z adaptacją do nowych realiów.

Kultura popularna w XXI wieku przesiąknęła komiksową mitologią i ikonografią. Historie oraz postacie, których źródła odnaleźć możemy w komiksowych kadrach, trafiły do masowego odbiorcy poprzez liczne kanały - nie tylko oryginalne publikacje, ale również filmy, seriale, gry, zabawki i licencjonowane towary (merchandising). Dostęp do nich - który w dużej mierze zawdzięczamy także technologiom informatycznym - jest dzisiaj łatwy, a zakres oferty szeroki. Produkcje i symbole komiksowe znalazły się tym samym w przestrzeni publicznej, a wiedza na ich temat stała się wiedzą powszechną, nawet jeśli często jedynie powierzchowną.

W zamyśle redaktorów niniejszy numer Kultury Popularnej ma być swoistym kompanem tematycznym do opublikowanej w 2017 roku nakładem wydawnictwa Academicon książki Update. Teorie i praktyki kultury gier komputerowych pod redakcją Łukasza Androsiuka. Tamta publikacja stanowiła przyczynek do rozważań na temat zjawiska kultury gier wideo, tym razem natomiast pragniemy zwrócić uwagę na fenomen kultury komiksu (bądź, posługując się terminem zaproponowanym przez Eisnera, sztuki sekwencyjnej) i tego, do czego ten termin pośrednio i bezpośrednio się odwołuje, odchodząc przy tym od szczegółowej analizy i interpretacji samych tekstów komiksowych.

Kulturę komiksu - podobnie jak każdą inną kulturę - proponujemy rozpatrywać dwojako: w kategoriach procesu produkcji oraz dystrybucji. Produkcji, czyli pytań o istotę, znaczenie, strukturę, genezę, funkcję i aksjologię przedmiotów, towarów lub zjawisk reprezentatywnych dla tej kultury oraz dystrybucji, czyli tego, w jaki sposób i w jakim celu z tych przedmiotów, towarów lub zjawisk rzeczywiście korzystają ich użytkownicy.

Kultura komiksu nie jest odrębnym zjawiskiem, stanowi integralną część szeroko rozumianej kultury popularnej, namysł nad nią musi więc naturalnie zwracać się w kierunku jej związków z filozofią, historią, ekonomią, polityką, ideologią, mediami i tym wszystkim, co w tej kulturze jest obecne, ale może nie zawsze czytelne i łatwo dostrzegalne. Do współpracy i nadsyłania tekstów zapraszamy zatem przedstawicieli wszystkich nauk humanistyczno-społecznych, reprezentujących różne perspektywy metodologiczne: kulturoznawców, historyków sztuki, literaturoznawców, filmoznawców, medioznawców, filozofów, psychologów, socjologów, pedagogów, politologów i ekonomistów, a także praktyków, na co dzień zajmujących się sztuką komiksu.

Proponowane obszary tematyczne:

  • Przemysł komiksowy i jego oblicza.
  • Komiksy w korporacyjnych strukturach konglomeratów medialnych.
  • Komiks a procesy remediacji i konwergencji.
  • Komiks w czasach internetu.
  • Komiksy i nieformalne obiegi kultury.
  • Kulturotwórcza rola komiksu.
  • Społeczna historia kultury komiksu.
  • Komiks jako przedmiot badań naukowych.
  • Komiks w ujęciu filozoficznym, pedagogicznym i socjologicznym.
  • Polityczność kultury komiksów.
  • Adaptowanie komiksów.
  • Wpływ komiksów na inne formy sztuki.
  • Komiks w przestrzeni publicznej.

Zgłoszenia 

Prosimy o nadsyłanie tekstów sformatowanych zgodnie ze wskazówkami dla Autorów » o objętości ok. 30. tys. znaków w terminie do 10 maja 2019 r. na adres: kulturapopularna@gmail.com

Każdy tekst będzie anonimowo oceniony przez dwóch recenzentów. Publikacja planowana jest w II kwartale 2019 roku.

Autorzy zgłoszeń akceptują fakt, że po ewentualnym przejściu procedury recenzyjnej, ich artykuły będą rozpowszechniane na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa. „Kultura Popularna” jest bowiem od roku 2012 rozpowszechniana wyłącznie online w modelu Open Access.

Redaktorzy wydania: dr Łukasz Androsiuk i mgr Bartosz Murawski.

Kontakt

Uniwersytet SWPS
Ul. Chodakowska 19/31
03-815 Warszawa
e-mail: kulturapopularna@gmail.com

facebook »
strona internetowa »

Jak kupić?

Od numeru 3(33)/2012 przeszliśmy na internetowe wydania OpenAccess. Z czasem, mamy nadzieję udostępnić też wydania archiwalne.

Numery archiwalne Kultury Popularnej można kupić za pośrednictwem strony internetowej www.psyche.pl, bezpośrednio w wydawnictwie Academica na ul. Chodakowskiej 19/31 w Warszawie lub zamówić pod adresem academica@swps.edu.pl.

 

 

dr hab. Mariusz Czubaj, prof. SWPS (Instytut Kulturoznawstwa Uniwersytetu SWPS), dr Piotr Majewski (Instytut Kulturoznawstwa Uniwersytetu SWPS) i dr Igor Piotrowski (Instytut Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego)