„Analiza dzieł Freuda”
Wybitny psycholog Mieczysław Kreutz rozlicza się z teorią psychoanalizy Sigmunda Freuda. To obowiązkowa lektura dla każdego, kto szuka w nauce pojęciowego rygoru i krytycznego myślenia.
Sprawdzian ścisłości – Kreutz czyta Freuda
„Analiza dzieł Freuda” stanowi popis warsztatu myślowego Mieczysława Kreutza.
Książka świetnie obrazuje jego podejście do psychologii:
- dbanie o jasne i precyzyjne definicje;
- unikanie niejednoznacznych pojęć;
- zainteresowanie strukturą osobowości;
- wiarę w potrzebę badania życia psychicznego jednostki;
- przekonanie, że psychologia musi opisywać wewnętrzne doświadczenia (tzw. opisy introspekcyjne).
Kreutz nie traktuje Freuda po prostu jako twórcy jednej z wielu szkół terapeutycznych. Widzi w nim autora wielkiej teorii osobowości – kogoś, kto odpowiada na najważniejsze pytania psychologii. Właśnie dlatego ocenia jego teorię wyjątkowo surowo, oczekując, że jej rozmachowi będzie odpowiadać analogiczny poziom ścisłości pojęciowej i metodologicznej.
Szczegóły wydania
Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa PWN w serii Biblioteka Klasyków Psychologii.
Publikacja została dofinansowana przez Uniwersytet SWPS.
Przeczytaj opis książki na stronie wydawnictwa PWN
Mieczysław Kreutz i jego miejsce w polskiej psychologii
Profesor Mieczysław Kreutz (1893–1971) należy do najwybitniejszych, choć wciąż mało znanych postaci polskiej psychologii akademickiej. Wywodził się z tradycji szkoły lwowsko-warszawskiej, z której przeniósł na grunt psychologii rygoryzm metodologiczny i dyscyplinę intelektualną. Krytykował bezrefleksyjne stosowanie testów diagnostycznych. Był obrońcą metody introspekcyjnej i twierdził, że kluczem do zrozumienia psychiki jest rzetelna analiza własnych stanów świadomości.
Psychologię traktował jako narzędzie wspierające rozwój. Prowadził badania eksperymentalne, w tym pionierskie badania nad kształtowaniem charakteru. Jego dorobek w dziedzinie pedagogiki doskonale podsumowuje praca „Kształcenie charakteru. Poradnik praktyczny”, w której opisał konkretne metody formowania postaw i pracy nad wadami.
W okresie międzywojennym kierował Zakładem Psychologii na Uniwersytecie Lwowskim, a po II wojnie światowej rozwijał ośrodki naukowe w całej Polsce – pracował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, Uniwersytecie Wrocławskim oraz Uniwersytecie Warszawskim. Był mistrzem pierwszego powojennego pokolenia polskich psychologów, w tym promotorem prof. Andrzeja Lewickiego – pioniera psychologii klinicznej w Polsce.
Współczesne dziedzictwo Kreutza
Mimo tak ogromnego wkładu w rozwój psychologii postać profesora Kreutza przez lata pozostawała nieznana szerszemu odbiorcy. Przełomem stały się inicjatywy podejmowane od 2012 r. m.in. przez Uniwersytet SWPS, mające na celu przywrócenie pamięci o dorobku polskiego uczonego. Wznowienie „Analizy dzieł Freuda” to hołd dla historii polskiej myśli psychologicznej oraz uniwersalna lekcja tego, jak czytać i oceniać wielkie teorie naukowe.
Zobacz inne aktualności
